Dlaczego potwierdzenie ojcostwa następuje zawsze z prawdopodobieństwem 99,9999% a nie 100%?


W związku z tym podczas ustalania ojcostwa określa się prawdopodobieństwo, z jakim badany mężczyzna może być ojcem badanego dziecka. Porównuje się to z drugą sytuacją, podczas której inny mężczyzna to ojciec dziecka. Bada się i bierze pod uwagę więc 2 hipotezy: potwierdzenie oraz wykluczenie ojcostwa.
W tym momencie należy wrócić do pytania, dlaczego przy potwierdzeniu ojcostwa wynik prawdopodobieństwa to 99,9999% a nie 100%. Ma to związek z faktem, że testy DNA na ojcostwo muszą być traktowane w kategoriach „probabilistycznych”.
Znaczy to, że teoretycznie należy założyć, że istnieje możliwość pojawienia się takiego samego profilu DNA dla dwóch niespokrewnionych osób. To teoretyczne ryzyko w praktyce jest właściwie zerowe. Szczególnie dlatego, że prawdopodobieństwo ojcostwa wynosi ponad 99,9999%, czyli bardzo dużo.
Zalecenia Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej i Kryminologii mówią, że pewnym wynikiem potwierdzającym ojcostwo jest taki, który uzyskuje prawdopodobieństwo powyżej 99,9999%. W sądowej genetyce określa się to jako „prawdopodobieństwo graniczące z pewnością”.
Na pewność i dokładność wyniku wpływ ma liczba analizowanych markerów DNA. Niektóre laboratoria ustalają ojcostwo, badając wyłącznie 16 markerów. W pewnych przypadkach ? szczególnie wtedy, gdy bada się tylko niepewnego ojca i dziecko, bez matki ? istnieje możliwość, że taki test da prawdopodobieństwo mniejsze od 99,9999%. Warto wtedy rozszerzyć liczbę badanych markerów albo włączyć DNA matki do testu.
Podczas analizy 24 markerów genetycznych uzyskanie mniejszego prawdopodobieństwa od 99,9999% jest rzadkie. Zaleca się więc, żeby podczas testu DNA na ojcostwo badać 24 markery, szczególnie w sytuacji, gdy próbki pobrane są tylko od domniemanego ojca oraz dziecka. Czytaj więcej o 24 markerach DNA
Jak to jest obliczane?
Podczas badania Państwa próbek, w testDNA Laboratorium Sp. z o.o. analizuje się zawsze 24 markery DNA (fragmenty DNA), np.: Penta E, TPOX, D12S11. Na końcu testu każdy z markerów opisuje się dwiema liczbami.
Przykładowo: marker TH01 u danej osoby może być opisany np. liczbami 7, 8. Liczby te oznaczają allele, będące kopiami jednego genu. Jeden allel (opisany na wyniku testu DNA jako liczba) odziedziczony jest po ojcu, a drugi po matce.
Dla wszystkich 24 markerów oblicza się osobno tzw. szansę ojcostwa (PI – paternity index). Tłumacząc w skrócie, etap ten bazuje na wykorzystaniu specjalnych wzorów matematycznych, które zostały opracowane przez guru analiz statystycznych – Charlesa Brennera. Korzysta się z bazy danych populacji, do której należą osoby badane. Czytaj więcej o analizie statystycznej >


Łączna szansa ojcostwa mówi o tym, o ile bardziej prawdopodobne jest, że badany mężczyzna to biologiczny ojciec w stosunku do niebycia biologicznym ojcem (ze względu na to, że ojcem może być inny mężczyzna z tej samej populacji). Wartość łącznej szansy ojcostwa może wynosić od 0 do nieskończoności.
Jeśli szansa ta wynosi 0, wyklucza się ojcostwo danego mężczyzny na 100%. Natomiast w przypadku potwierdzenia ojcostwa, im wyższa jest szansa, tym większe prawdopodobieństwo co do biologicznego ojcostwa. Zalecenia Polskiego Towarzystwa Medycyny Sądowej i Kryminologii mówią, że pewnym wynikiem potwierdzającym ojcostwo jest taki, który uzyskuje prawdopodobieństwo powyżej 99,9999%. W sądowej genetyce określa się to jako „prawdopodobieństwo graniczące z pewnością”.


poniedziałek-piątek: 7:00-19:00, weekendy i święta: 9:00-17:00













